ପ୍ରିୟା
ଡ଼ ନମିତା କୁମାରୀ ମହାପାତ୍ର
ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ପ୍ରଧ୍ୟାପକ
ଶଶିଭୂଷଣ ରଥ ସରକାରୀ ମହିଳା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ, ବ୍ରହ୍ମପୁର ।
ପ୍ରିୟା ଟିକିଲି ନାଇଲେ ସିନ୍ଦୁରା ଫିଟେଲୋ
କଜଳ ନାଇଲେ ସୂରୁଜ ଢଳେ
କଜଳ ମଖା ତୋ ନିମୀଳିତ ଆଖି
ନଭେ କଳାମେଘ ଘୋଡେଇ ଦିଏ ।
ଭୟେ ଏଣେତେଣେ ଦେଖୁଥାଉ ଯେବେ
ତ୍ରସ୍ତ ହରିଣୀର ଝଲକ ଦିଏ
ଗଭା ଖୋଲିଦେଲେ ମୟୁରୀ ନାଚେଲୋ
ହସିଦେଲେ ଟିକେ ମୁକୁତା ଝରେ ।
କଥା କହୁଥିଲେ ନାଲି ଓଠ ତୋର
ଗୋଲାପ ପାଖୁଡା ବିଛାଇ ଦିଏ
ନିଶ୍ବାସ ରେ ତୋର ମଲ୍ଲିର ମହକ
ଚଉଦିଗ ବାସ ଚହଟି ଯାଏ ।
ହଳଦି ମଖା ତୋ ସରୁ ସରୁ ପାଦେ
ଅଳତା ନାଇଲେ ବାଟ ଝଟକେ,
ରୁଣୁ ଝୁଣୁ ତୋର ପାଉଞ୍ଚି ବାଜିଲେ
ଟୁପୁରୁ ଟାପୁରୁ ମେଘ ବରଷେ ।
ଚମ୍ପା ଗୋରା ଦେହ କଅଁଳ ଖରାରେ
କନକ ପ୍ରତିମା ଝଟକୁ ଥାଏ
ଚାନ୍ଦିନୀ ରାତିରେ ଜ୍ୟୋସ୍ନାସ୍ନାତ ତନୁ
ତାରକସି ମୂର୍ତ୍ତି ଗଢିଛି କିଏ ।
ଚମ୍ପାକଢି ପରି ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ତୋର
ଛୁଇଁ ଦେଲେ ମନ ଚହଲି ଯାଏ
ଗାଧୁଆ ତୁଠରେ ତୋର ଛାଇ ଦେଖି
ନଈ ପାଣି ମଧ୍ୟ ଚମକି ଯାଏ ।