ବଂଶୀ କାହାର

ବଂଶୀ କାହାର
ଡ. ପ୍ରେମାନନ୍ଦ ବେହେରା

କାହାର ଏହି ବଂଶୀର ମଧୁର ସ୍ୱର
ନିଶୀଥର ନିର୍ଜନେ କାହାର ଆହ୍ୱାନ
ଅଳସ ଚାନ୍ଦିନୀ ଭିଜାଇ ଦେଉଛି ପଥ
କିଏ ଡାକୁଛି ମୋର ଚେତନାର ପ୍ରାଣ ?

ଏ କି ସେହି ନୀଳମଣି
ଯମୁନା ତଟେ ଯାହାର ମୃଦୁ ହସ
ସେହି ମୁରଳୀଧର, ସେହି ଚିରସଖା
ଭକ୍ତ ହୃଦୟର ଅନନ୍ତ ବିଶ୍ୱାସ ।।

ଅବାକ୍ ଧରା, ଅଚଳ ଆକାଶ
ଶୁଣୁଛି ମନୋହର ତାନର ରାଗିଣୀ
ପ୍ରତିଟି ସ୍ୱରେ ରହିଛି ଅମୃତ ସ୍ପର୍ଶ
ପ୍ରତିଟି ରାଗେ ଅଦୃଶ୍ୟ ଚିରଧ୍ବନି ।।

ଏ ବଂଶୀ କାହାର ?
ଯାହା ମୋ ମନର ମରୁଭୂମିରେ
ବରଷାର ପ୍ରଥମ ଧାରା
ଯାହା ଅଶ୍ରୁରେ ଲୁଚିଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ
କରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ପୁଷ୍ପର ମାଳା ।।

ଶୁଣିଲେ ମନ ହୁଏ ନିର୍ମଳ
କ୍ଳାନ୍ତି ନିଏ ଚିରବିଦାୟ
ଅନ୍ଧକାରର ଗଭୀର ଗୁହାରେ
ଜାଗେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ଅଭିନୟ ।।

ସେ ବଂଶୀ ହେଉଛି ଆତ୍ମାର ସ୍ୱର
ସେ ହେଉଛି ପ୍ରେମର ଶାଶ୍ୱତ ଗୀତ
ଯାହାର ତାନେ ମିଶିଯାଏ ଦୁଃଖ
ଯାହାର ରାଗେ ହସେ ସମଗ୍ର ଜଗତ ।।

ହେ ମୁରଲୀ ବନ୍ଦିତ ମାଧବ
ତୁମ ବଂଶୀର ଏକ ତାନେ
ମୋର ସମସ୍ତ ଅହଂକାର ଭାସିଯାଏ
ମୋ ଜୀବନର ଜଡ଼ ତମସା
ଦିବ୍ୟପ୍ରଭାରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଏ ।।

ବଂଶୀ କାହାର?
ସେ ତ ଚିର ଆନନ୍ଦର ଆହ୍ୱାନ
ଭକ୍ତିର ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର
ପ୍ରେମର ଅକ୍ଷୟ ପ୍ରମାଣ ।।

ସେ ତ ମୋ ଶ୍ୱାସରେ ବାଜୁଥିବା
ଅନନ୍ତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ୱର
ଯେଉଁଥିରେ ଲୀନ ହୁଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରପଞ୍ଚ
ଯେଉଁଥିରେ ଶାନ୍ତିର ହୁଏ ଉଦୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଅମର ।।

ପଦ୍ମପୁର, ବରଗଡ଼