ଏ ଜୀବନ ସ୍ରୋତ

                 ଏ ଜୀବନ ସ୍ରୋତ
              ( ରାଗ — ମତିଆରୀ )

  🔹କବିରତ୍ନ ନୂତନ କୁମାର ବେହେରା

ଏ ଜୀବନ ସ୍ରୋତ’ ବହେ ଅବିରତ’
              ଲକ୍ଷ୍ୟ ପଥେ ତାର’ ରହି ହେ’,
ରହେନା ଅଟକି’ ହୋଇ ସେ ଏକାକୀ’
              ବାଧାବିଘ୍ନ ଯାଏ ‘ ଏଡି଼ ହେ’ ।

ଦିବସ ରଜନୀ ଆଶା ସ୍ବପ୍ନ ଘେନି
                    କରଇ ସଂଘର୍ଷ ନିତି ହେ,
ନିରନ୍ତର ଗତି କରେ ରଖି ସ୍ଥିତି
                ଅନାବିଳ ତାର ପ୍ରୀତି ହେ ।

ନଦୀ ସମ ବଢ଼ି ଆସେ ଯେବେ ମାଡ଼ି
                 ଲଙ୍ଘିଯାଏ ତାର କୂଳ ହେ,
ଉଦ୍ଦାମେ ପ୍ରଖର ଧାଏଁ ତରତର
              ଦେଖାଏ ଅସୀମ ବଳ ହେ ।

ଜୀବନ ନଈରେ ଯୌବନ ବନ୍ୟାରେ
               ହେଲେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୀନ ହେ,
ମନର କାମନା ଦିଅଇ ଯନ୍ତ୍ରଣା
                ବୁଡ଼ିଯାଏ ତାର ମାନ ହେ ।

ଜୀବନର ସ୍ରୋତେ ରଙ୍ଗର ମୋହିତେ
                    ପ୍ଳାବିତ ହୁଅଇ ମନ ହେ,
ହୃଦୟର ଭାବ ସଂସାରେ ବିଭବ
              ଅନୁଭବେ ଭରେ ଜ୍ଞାନ ହେ ।

ଦୁଃଖ ଝଡ଼ ଝଞ୍ଜା ହୋଇଥାଏ ଖଞ୍ଜା
               ସବୁରି ଜୀବନ ସାଥେ ହେ,
ଧୈର୍ଯ୍ୟର ସହିତ କରିଲେ ବିହିତ
            ସୁଗମେ ଚାଲଇ ପଥେ ହେ ।

ଜୀବନର ସ୍ରୋତ କେଉଁଠି ତା’ ଅନ୍ତ
             କହି ପାରେନାହିଁ କେହି ହେ ?
କର୍ମ ନେଇ ଲେଖା ରୁହଇ ଅଦେଖା
             ଜୀବ ରହେ ସବୁ ସହି ହେ ।

ଜୀବ ଘଟେ ଆତ୍ମା ଖୋଜି ପରମାତ୍ମା
              ବହେ ଜୀବନର ସ୍ରୋତ ହେ,
ଏକ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ସେ ମହାମହିମ
              ଜଗତ ପାଳନେ ରତ ହେ ।

ତାଙ୍କ ପାଦେ ଧ୍ୟାନ ରଖି ନିତି ଦିନ
               ଭକ୍ତିଭାବେ କଲେ କର୍ମ ହେ,
ପ୍ରାରବ୍ଧ ଖଣ୍ତିତ ହୁଅଇ ସତତ
                 ଜୀବନର ଏଇ ଧର୍ମ ହେ ।

   ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଓ ମୁଖ୍ୟସମ୍ପାଦକ
ନବସୃଜନ ଇ-ପତ୍ରିକା
ମୟୂରଭଞ୍ଜ ।