ପ୍ରଚଳିତ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଓ ତାହାର ସମାଧାନଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ ଡ଼ ଅରୁଣ କୁମାର ପାଣି (ସମାଜ ସୁଧାରକ )

ମୋ ପାଖକୁ ଜଣେ ଜିଜ୍ଞାସୁ ନିମ୍ନ ପ୍ରଶ୍ନ whatsapp ରେ ପଚାରିଥିଲେ। ଏମିତି ପ୍ରଶ୍ନ ଗୁଡିକର ଉତ୍ତର ଜାଣିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ।ପ୍ରଶ୍ନ: ଆମ ସମାଜରେ ପିପ୍ପଳ ବୃକ୍ଷ, ବିଧବା ନାରୀ, ମଳମାସ ଏବଂ ବାସ୍ତୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଭଳି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଅନେକ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ଓ କୁସଂସ୍କାର ରହିଆସିଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଧାରଣା ପଛରେ ଥିବା ବାସ୍ତବତା ଏବଂ ପ୍ରକୃତ ସତ୍ୟ କଣ?ଉତ୍ତର : ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ମହର୍ଷି ଦୟାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀ ବେଦର ସତ୍ୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଆଧାରରେ ସମାଜରେ ପ୍ରଚଳିତ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ, କୁସଂସ୍କାର ଓ ପୌରାଣିକ କାଳ୍ପନିକ କଥାକୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ବୈଦିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନୁଯାୟୀ, ପଚାରାଯାଇଥିବା ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିମ୍ନରେ ସହଜ ଭାବେ ବୁଝାଇ ଦିଆଗଲା:*୧. ପିପ୍ପଳ ବୃକ୍ଷ (ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବା ଓସ୍ତଗଛ)**ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା:* ପୌରାଣିକ ମାନ୍ୟତାରେ ଏହାକୁ ପୂଜା କରାଯାଏ ଏବଂ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏଥିରେ ଭୂତ-ପ୍ରେତ, ବେତାଳ ରହନ୍ତି ବୋଲି ଭୟ ମଧ୍ୟ କରାଯାଏ।*ବୈଦିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ:* ବେଦ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରକୃତିର ସୁରକ୍ଷା ପରମ ଧର୍ମ। ପିପ୍ପଳ (ଓସ୍ତ) ବୃକ୍ଷ ହେଉଛି ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉପକାରୀ ଗଛ, ଯିଏ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଅମ୍ଳଜାନ (Oxygen) ପ୍ରଦାନ କରି ପରିବେଶକୁ ଶୁଦ୍ଧ ରଖେ। ବୈଦିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ଏହାକୁ କୌଣସି ଚମତ୍କାରୀ ବା ଭୟର ବସ୍ତୁ ନଭାବି, ପରିବେଶର ସନ୍ତୁଳନ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃକ୍ଷ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଏହାର ସେବା ଓ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ନେଇ କୌଣସି ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ରଖିବା ଅନୁଚିତ। ରାତ୍ରିବେଳା ଗଛ ତାର ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ରେ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଗ୍ୟାସ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥାଏ। ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ବିଶାଳକାୟ ହୋଇଥିବାରୁ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଗଛ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ଛାଡିବା ସ୍ୱାଭାବିକ। ଏଣୁ ରାତ୍ରିବେଳା ଏହି ଗଛମୂଳେ ଶୋଇବା ଅନୁଚିତ।*୨. ବିଧବା ନାରୀ**ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା:* ପାରମ୍ପରିକ କୁସଂସ୍କାର ଯୋଗୁଁ ସମାଜରେ ବିଧବା ନାରୀଙ୍କୁ ଅଶୁଭ ମନେ କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ମାଙ୍ଗଳିକ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରେଇ ରଖାଯାଉଥିଲା। *ବୈଦିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ:* ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜ ଏଭଳି ମାନସିକତାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବିରୋଧ କରେ। ବେଦ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସମାନ ଏବଂ କୌଣସି ନାରୀ ନିଜ ପତିଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗୁଁ କେବେ ବି ଅଶୁଭ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ। ମହର୍ଷି ଦୟାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀ ବେଦର ପ୍ରମାଣ ଦେଇ *ବିଧବା ବିବାହ* କୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ। ସମାଜରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମାନ ମିଳିବା ଉଚିତ ଏବଂ ସେମାନେ ଯେକୌଣସି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞରେ ସମାନ ଭାବେ ଭାଗ ନେଇପାରିବେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଅଶୁଭ ମାନିବା ଏକ ପାପ।*ମୋ ଗୁରୁଦେବ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ବାବା ବଳିଆ ଙ୍କ ମତ ରେ * ବିଧବା ନୁହେଁ ଏମାନେ ପତିହରା ! ମା ସର୍ବଦା ମଙ୍ଗଳମୟୀ ସେ କେବେ ଅମଙ୍ଗଳୀ ନୁହେଁ ! ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ଫେରାଇ ଦେବା, ଆର୍ଶୀବାଦ ନେବା, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା *୩. ମଳମାସ (ଅଧିକ ମାସ)**ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା:* ଏହି ମାସକୁ ଅଶୁଭ ବା ‘ମଳିନ’ ମାସ କହି ଏଥିରେ କୌଣସି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ (ଯେପରିକି ବିବାହ, ଗୃହ ନିର୍ମାଣ) କରାଯାଏ ନାହିଁ।*ବୈଦିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ:* ବୈଦିକ ଜ୍ୟୋତିଷ ଓ ବିଜ୍ଞାନ ଅନୁଯାୟୀ, ମଳମାସ କୌଣସି ଅଶୁଭ ସମୟ ନୁହେଁ। ଏହା କେବଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଷ (Solar Year) ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷ (Lunar Year) ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମୟର ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ସନ୍ତୁଳିତ କରିବା ପାଇଁ ଗଣିତର ଏକ ନିୟମ, ଯାହା ପ୍ରତି ୩ ବର୍ଷରେ ଥରେ ଆସିଥାଏ। ବେଦ ଅନୁଯାୟୀ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ସମସ୍ତ ସମୟ, ମାସ ଓ ଦିନ ପବିତ୍ର। ତେଣୁ ମଳମାସରେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ନକରିବା ଏକ ଗଣିତର ଅଜ୍ଞାନତା ଓ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ମାତ୍ର। ଆପଣ ଏହି ମାସରେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ।*୪. ବାସ୍ତୁ ଓ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ**ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା:* ବାସ୍ତୁ ଦୋଷ ଯୋଗୁଁ ଘରେ ଅମଙ୍ଗଳ ହୁଏ, ତେଣୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଗ୍ରହ ଶାନ୍ତି କିମ୍ବା ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଘର ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ପଡ଼େ। *ବୈଦିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ:* ‘ବାସ୍ତୁ ବିଜ୍ଞାନ’ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି *ଗୃହ ନିର୍ମାଣର ଶିଳ୍ପକଳା (Architecture)*। ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଘରଟି ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଲୋକ (Sunlight), ଶୁଦ୍ଧ ବାୟୁ (Ventilation) ଏବଂ ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶର ଅନୁକୂଳ ହେବ।* ଘରର ଦିଗ ଏପରି ହେବା ଉଚିତ ଯେଉଁଠି ପବନ ଓ ଆଲୋକ ସହଜରେ ଆସିପାରିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଭଲ ରହିବ।* ବୈଦିକ ରୀତିରେ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ବେଳେ ଏବଂ ଗୃହ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ *’ଗୃହନିର୍ମାଣ ଯଜ୍ଞ’* ବା *’ଗୃହପ୍ରବେଶ ଯଜ୍ଞ’* କରାଯାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। କୌଣସି କାଳ୍ପନିକ ‘ବାସ୍ତୁ ପୁରୁଷ’ଙ୍କ ଭୟରେ ବ୍ୟାକୁଳ ନହୋଇ, ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ମତ ଭାବେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ସୁନ୍ଦର ଘର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ହିଁ ପ୍ରକୃତ ବାସ୍ତୁ।*ଲୋକ ମରିଗଲେ ମନ୍ଦିର ଯିବନି **ଲୋକ ମରିଗଲେ ବର୍ଷେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ୍ଦିର ଯିବନି, ଠାକୁର ପୂଜା କରିବନି,ଓଷା କରିବନି ଏସବୁ ଏକ ଅନ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ମନଗଢା କଥା ! ଶାସ୍ତ୍ର ସମ୍ମତ ନୁହେଁ ! କେବଳ ମରିବାର ଦ୍ୱାଦଶ ଦିବସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବପୂଜା ରୁ ବିରତ ରହିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁହାଯାଇଛି ! ଏ ସମୟ ରେ ଆପଣ ପାର୍ଥନା ମଧ୍ୟ କରି ପାରିବେ !*ପୁଷ୍କର ଲାଗିବା **ପୁଷ୍କର ଦୋଷ ଲାଗେ କିନ୍ତୁ କେଉଁ ପୁଷ୍କର ଦୋଷ ରେ କଣ କ୍ଷତି ହୁଏ ତାହା ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ ! ସେସବୁ ନ ବୁଝି କିଛି ଭଣ୍ଡ ଙ୍କ କଥା ରେ ଅଯଥା ଅର୍ଥ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ! ଚାଉଳ ବିରି ପୁତ୍ତଳିକା କରି ପୂଜା କରିଦେଲେ ଯେ ପ୍ରେତ ଦୋଷ ଶାନ୍ତି ହୋଇଯିବ, ଏ ଧାରଣା ଭୁଲ ! କିଛି କିଛି ପୂଜକ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମିଷ ଏବଂ ମଦ୍ୟ ର ଭୋଗ ଲଗାଇ ପୁଷ୍କର ଶାନ୍ତି କଲେଣି ! ମନ୍ତ୍ର କୁ ବୁଝନ୍ତୁ , ଶାସ୍ତ୍ର କୁ ବୁଝନ୍ତୁ ନ ବୁଝି ଏପରି ସମାଜ କୁ ଆଉ ଧର୍ମ ବିଶ୍ୱାସ କୁ ଠକନ୍ତୁ ନାହିଁ !*ସଂକ୍ଷେପରେ ଜୀବନରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶୁଭ ହେଉଛି— ଶୁଦ୍ଧ ଆଚରଣ, ସତ୍ୟ ବାଣୀ, ଈଶ୍ୱର ଭକ୍ତି ଏବଂ ପରୋପକାର*। ଯେଉଁଠି ପ୍ରତିଦିନ ହବନ (ଯଜ୍ଞ) ହୁଏ, ସନ୍ଧ୍ୟା-ଉପାସନା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ମରଣ ହୁଏ, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ଚର୍ଚ୍ଚା ହୁଏ, ସେଠାରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଦୋଷ ବା ଅଶୁଭ ରହେ ନାହିଁ! ତେଣୁ ବାସ୍ତବ କଥା କୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ, ଶାସ୍ତ୍ର କୁ ମାନନ୍ତୁ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ କୁ ନୁହେଁ –